Belloyiannis_Picasso_smallΧτές βράδυ είχαμε ευρωεκλογές κι έγινε το αναμενόμενο. Σήμερα διαβάζω ότι Σαμαράς – Βενιζέλος εξετάζουν την αλλαγή του εκλογικού νόμου που δίνει το μπόνους των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα. Σίγουρα κάποιος δεν ξέρει να χάνει.
Αν με ρωτάς, ναι η ενισχυμένη αναλογική είναι ένα άδικο εκλογικό σύστημα και ένας αφελής θα έλεγε πως πρόκειται για την αποκατάσταση μια αδικίας.
Μπήκα στη διαδικασία να ψάξω για εκλογικές αναμετρήσεις από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και μετά. Εύκολα μπορεί κανείς να εντυπωσιαστεί με τις πρακτικές που υιοθετεί κανείς προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία και όταν δεν τα καταφέρνει, φροντίζει να δημιουργήσει εχθρικές συνθήκες για τον επόμενο. Ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα στο οποίο σκοπεύω να επανέλθω στο μέλλον. Είναι μια αδικία, λοιπόν, που ξεκινάει από τα μέσα του προηγούμενου αιώνα και μάλιστα από τους πολιτικούς προγόνους της Δεξιάς. Πόσο εξόφθαλμη μπορεί να είναι η απέλπιδα προσπάθεια του Σαμαρά να μην αφήσει την Αριστερά, με οποιονδήποτε μορφή κι αν υφίσταται αυτή τη χρονική στιγμή, να κυβερνήσει αυτό τον τόπο!
Όσο άδικη κι αν είναι η ενισχυμένη αναλογική, άλλο τόσο άδικο είναι, όταν ξέρεις πως θα χάσεις να αλλάζεις τους κανόνες του παιχνιδιού. Μου θυμίζει τα απογεύματα στο χωριό, όταν παίζαμε ποδόσφαιρο, που αν θύμωνε αυτός που έφερνε την μπάλα, την έπαιρνα κι έφευγε ή ακόμη καλύτερα, που όταν έχανε η ομάδα του με οποιοδήποτε σκορ, θα κέρδιζε αυτός που θα έβαζε το τελευταίο γκολ.
Η πραγματικότητα είναι πως η ιστορική στιγμή κυβέρνησης αριστεράς είρθε. Το αν θα δικαιώσει των αγώνα των ανθρώπων τους, αυτών που εξορίστηκαν και δεν είδαν τα παιδιά τους να μεγαλώνουν, αυτών που φυλακίστηκαν και τους στέρησαν τις απογευματινές βόλτες στην Πλάκα, εκείνων που εκτελέστηκαν με ένα γαρύφαλλο στο πέτο και δεν άγγιξαν τα χείλη που πωθούσαν ποτέ ξανά, είναι το δικό τους στοίχημα.

Advertisements